Pisankowy amulet

Pisanka. Kolorowe jajeczko, które nieodłącznie kojarzone jest ze świętami Wielkanocy. Wydawać by się mogło, że symbol związany jest ściśle z tradycją chrześcijańską, jednak historia pisanek sięga o wiele dalej.

Według dostępnych źródeł, pierwsze malowane jajeczka znaleziono już w Persji, około 4 tys. lat temu. Grecja, Egipt, Mezopotamia, pisanki doskonale odnajdywały się w religiach i wierzeniach starożytnych kultur. Symboliczna moc jajek pojawiła się także wśród pierwszych Słowian i przetrwała do czasów obecnych.

Na czym polegała popularność pisanek? Przede wszystkim był to potężny amulet, który chronił wszystkich domowników przed działaniem złych mocy. Znaki, które pisane były na skorupkach stanowiły barierę, która powstrzymywały siły ciemności przed działaniem. Pisanki często wykorzystywane były jako broń przed urokami i zaklęciami, a ich moc odpędzała liczne choroby. Aby wzmocnić siłę malowanych jajek, często zakopywano je przed bramą, lub pod progiem domostwa.

Jajko to również symbol powtarzających się cyklów życia. W momencie, kiedy wiosna budziła całą przyrodę ze snu, wydawano prawdziwe jajeczne uczty. Jajkami dzielono się z bydłem, skorupki zaś zakopywano na polach, co gwarantować miało urodzaj. Rzucano je również na dachy domostw, wierząc, że ochronna moc jajek odpędzi pioruny i pożary.

Ciekawostką jest to, że Kościół przez wiele lat walczył z pisankami, uważając związane z nimi obrzędy za pogańskie zwyczaje. Księża potępiali malowanie jajek i odmawiali im jakichkolwiek cudownych właściwości. Spożywanie jajek w czasie Wielkanocy było kategorycznie zakazane.

Mimo przeciwności losu, pisanki udowodniły, że zbyt głęboko wrosły w kulturę i tradycję. Nie mogąc zwalczyć jajecznego zabobonu, przechrzczono jajka na symbol zmartwychwstania Chrystusa. Od tej pory pisanki pojawiają się na pocztówkach, spotach reklamowych i wielkanocnych wystawach sklepowych.

Dodaj komentarz