Szałwia na zapalenie dziąseł i walkę z duchami

Niegdyś, szałwia cieszyła się sporym zainteresowaniem, a jej dobroczynny wpływ na ludzki organizm znany był już medykom starożytnego Egiptu. Była ceniona i należycie czczona, na co wskazuje fakt, iż podczas każdego zbioru szałwii, towarzyszyć musiał odpowiedni rytuał. Z rośliną tą powiązane były wierzenia o charakterze mitycznym i magicznym, szałwia natomiast, użyta w określony sposób miała ogromne znaczenie nie tylko dla ludzkiego ciała, ale też duszy. Silnie wierzono bowiem, że jej moc tkwiąca w jej liściach chronić może od złych duchów, demonów, złym urokiem, na w rękaw wprawnego znawcę tajemnych sztuk, potrafi zmarłych.

Szałwia była powszechnie stosowanym lekiem, a jej działanie obejmowało zarówno problemy z zaparciami, jak i choroby wzroku. Jeśli chciano złagodzić nieco objawy padaczki, albo gorączki, pierwszym lekiem jaki stosowano, było właśnie wspomniane wyżej, ziele.

Mimo, iż w dzisiejszych czasach rola szałwii osłabła nieco i nikt raczej nie wykorzystuje jej siły do walki z demonami, roślina ta nadal uważana jest za jeden z lepszych naturalnych medykamentów. Główną cechą charakterystyczną zioła, jest działanie przeciwbakteryjne. Według przeprowadzonych badań, szałwia zawdzięcza tę cechę obecności olejku eterycznego, który dobrze radzi sobie z rozwojem bakterii Gram-dodatnich. Oprócz tego roślina posiada w sobie sporą dawkę garbników, dzięki czemu może być wykorzystywana jako recepta na stan zapalny gardła i ropne zapalenie dziąseł.

Trzeba jednak mieć na uwadze, że przedawkowanie wyciągów z szałwii może nieść za sobą pewne mało komfortowe skutki. Należy więc stosować ją w sposób umiarkowany, ażeby nie narazić się wystąpienie nudności, otępienia, czy skurczów klonicznych. Działanie takie może być spowodowane przez, obecny w roślinie, tujon.

Szałwia może przynieść nam ulgę w wielu dolegliwych schorzeniach. Sztuką jednak jest używać jej w odpowiednich proporcjach, które nie narażą nas na niepożądane skutki. Umiaru zatem.

Dodaj komentarz